Steunfonds voor Positieve Nood.

Welkom op het Steunfonds voor Positieve Nood.

Dit initiatief is in gang gezet, omdat Henk en Tamara, de oprichters van Positieve Nood, door een anonieme en valse melding de ‘jeugdzorg’ en de ‘kinderbescherming’ achter zich aan krijgen. Zij zouden hun dochters slecht behandelen.
Er is een rapport opgesteld, waarin ze neer zijn gezet als ‘psychiatrische patiënten’. Het staat vol met valse beschuldigen, aannames en leugens die zijn aangedragen als feit. Zij worden
behandeld en neergezet als staatsgevaarlijk, personen zonder rechten en
zonder privacy.

Er valt Henk en Tamara weinig te verwijten, behalve misschien dat ze lijden onder de stress en angst dat er ieder moment mensen binnen kunnen vallen om hun gezin uit elkaar te halen.

Er is ook een gesprek geweest met de ‘kinderbescherming’, dat er niet positief uitzag. Dit alles lijkt uit te lopen op maatregelen als een Onder Toezicht Stelling, of zelfs Uithuisplaatsing. Wat niet alleen heel ingrijpend is, maar ook diep traumatisch. Uit het vertrouwde gezin worden weggerukt en in een vreemde, liefdeloze omgeving terechtkomen.
Henk en Tamara hebben inmiddels een advocaat in de arm genomen. Hij is zeer goed. Hij is gespecialiseerd in jeugdzorg zaken.
Alleen kost hij 200 euro per uur, wat zij 1 of 2 keer kunnen betalen. De duizenden euro’s, die zo’n  proces kan kosten, hebben zij niet, terwijl zij juist zo iemand nodig hebben.
Om een kans op een eerlijke en waardige rechtsgang te steunen, kwam ik (Sarah Morton, lid van Positieve Nood) op het idee om geld in te zamelen. Henk en Tamara zullen zich alleen goed kunnen verdedigen als ze de steun daarvoor krijgen.
Ik hoop dat u daar iets aan bij wilt dragen. Ook als een signaal namens alle liefdevolle gezinnen die door instanties uit elkaar gejaagd dreigen te worden.

Het gezin ken ik een paar jaar, ik heb meegemaakt hoe zij met elkaar omgaan. Wat dat betreft sta ik dichter bij het gezin dan jeugdzorg en de kinderbescherming.

Het is een warm gezin, met ruimte voor praten en het uiten van gevoelens. Vanaf dat Henk de kinderen leerde kennen (hij is niet de biologische vader), ging hij met hen om alsof het zijn eigen dochters waren. Met Tamara’s zoon was het moeilijker contact maken, maar ook voor hem heeft Henk zich met hart en ziel ingezet.
De kinderen begeleiden doen Henk en Tamara heel bewust. Beperkt televisie kijken, af en toe gezamenlijk een familiefilm. In plaats van TV liever wandelen (met de hond), lezen of iets kunstzinnigs als tekenen. Gezamenlijk eten aan tafel.
Henk die muzikaal is, geeft Michelle zelf pianoles.
Zelfstandigheid brengen Henk en Tamara de meiden op een speelse manier bij. Puk en Michelle
kunnen zichzelf ook goed bezighouden en ook initiatief nemen.
Leren omgaan met conflicten en gevoelens speelt een belangrijke rol. Ruzietjes praten ze altijd weer uit. De kinderen zelfvertrouwen meegeven vinden zij ook belangrijk. Tijd voor elkaar een leuke gezinsactiviteiten. Respect voor medemensen en voor dieren. Er is een hechte band.
De meiden zijn vrij en spontaan in hun manier van contact maken. Op gelijkwaardig niveau kunnen zij een gesprek aangaan, zij denken over zichzelf en het leven na en staan er bewust in. De keren dat ik bij hen was, genoot ik van de wijsheid, warmte en het enthousiasme van de meiden. Zij mogen vrijuit praten en komen ferm en zelfverzekerd over.
Over het algemeen zitten de meiden ook lekker in hun vel en hebben zin in het leven.
Zij hebben het naar hun zin thuis en voelen zich daar veilig en geliefd. Het laatste was zij willen is ergens anders moeten wonen. Wie geeft deze kinderen een stem en helpt dit gezin zich te verdedigen?

“Van de meldingen die jaarlijks bij de meldpunten worden gedaan blijken er zo’n 1.600 achteraf onterecht. In gezinnen zoals wij en vele anderen die te maken krijgen met zo’n valse melding voelen zich na een onderzoek door een AMK – dat ingrijpt in de privéomgeving – beschadigd en gestigmatiseerd.

Na vele maanden verschijnt dan eindelijk het AMK rapport. Het overleg met de RVDK was al geweest, zodat we niet de tijd hebben gehad om te reageren. We vielen van de ene verbazing in de andere door het aantal grove onjuistheden in het rapport. Ik zou bijvoorbeeld vorig jaar opgenomen zijn geweest. De kromme redeneringen en de omkering van oorzaken en gevolgen zijn veelvuldig te tellen.

Het AMK houdt er een zeer merkwaardige werkwijze op na. Tijdens hun opleiding leren deze onderzoekers hoe zij subjectieve rapporten moeten schrijven die niet berusten op een weergave van de werkelijkheid. Doel van deze werkwijze is eenduidige adviezen uit te brengen, zodat de RVDK geen keus wordt gelaten. Als onderzoeker van het AMK er over eens is dat de omgang tussen kind en ouder dient te worden ontzegd, zullen deze medewerkers een rapport uitbrengen met louter negatieve kwalificaties over deze ouder, en louter positieve over de andere ouder. Medewerkers worden in deze aanpak bewust getraind tijdens de interne opleiding. De AMK (bjz) doet dus niet aan waarheidsvinding en men komt daar openlijk voor uit. “De waarheid is voor ons als AMK niet van belang. Het enige dat telt is het belang van het kind”. Met deze stuitende redenering misbruikt het AMK openlijk een vage wettekst om te kunnen volharden in een achterhaalde ideologie. Het werkelijke belang van het kind is hier ver te zoeken.

Wij zijn er van doordrongen, dat RvdK en AMK expliciet niet aan waarheidsvinding doen.

Een melding bij het AMK is in de ogen van AMK, bureau jeugdzorg en RvdK meestal het voorportaal voor een ondertoezichtstelling. Voor een ots behoort de norm te zijn dat het kind bedreigd wordt in zijn ontwikkeling, lichamelijk, verstandelijk of emotioneel.

Ons streven is als onze dochters veilig zijn en onze zoon eindelijk de hulp krijgt die hij nodig heeft, dat we andere gezinnen kunnen helpen met ons verhaal. Al is het maar één gezin.

“Zolang de overheid de grenzen van haar bevoegdheden niet zorgvuldig bewaakt, toestaat dat sommige instellingen politie-achtige bevoegdheden hebben zonder de beperkingen die voor de politie gelden en zonder dat is vastgelegd wat de opleidingseisen van die instellingen zijn, zijn activisten voor ouderbelangen activisten voor gezinnen.”  Justine Pardoen, website stichting KOG

bronnen: SOS papa, De Stentor

Positieve Nood is een stichting die bestaat uit ervaringsdeskundigen. In de reguliere hulpverlening voelden wij ons nog meer in het nauw gedreven. We zijn neergezet als een psychiatrische patiënt die de rest van z’n leven aangewezen zou zijn op ‘zorg’.  Bij elkaar vonden we (h)erkenning. We hebben gepraat en gepraat, op een niveau waar alleen lotgenoten elkaar kunnen begrijpen.
Allen zijn we door een diep dal gegaan en zijn we weer opgekrabbeld. Het heeft ons kracht gegeven om ergens voor te staan. Wij hebben veel geleerd van onze ervaringen en willen deze positief inzetten om anderen verder te helpen. Met echte aandacht voor iemands verhaal, gevoelens en ervaringen. Bepaald gedrag heeft altijd een reden. Wij labelen niet, maar kijken naar de persoon en diens geschiedenis en naar de oorzaak. We proberen mét de persoon te werken aan harmonie en om de regie weer in eigen hand te nemen, zodat iemand op eigen kracht verder kan.
In plaats van een medisch model, ‘medicijnen’, diagnoses en prognoses, denken wij vanuit gevoelens, ervaringen, mogelijkheden en oplossingen. Wij werken vanuit het hart.
Als Positieve Nood willen we ook het machtsmisbruik van instanties en organisaties aanvechten en mensen bijstaan die klem gezet zijn door de ‘hulpverlening’.

(Om de meisjes te beschermen tegen bepaalde reacties, zijn hun namen gefingeerd.)

Donaties kunt u overmaken naar:

34.37.38.554 t.n.v H.C. Fokker

(Let op! rekeningnummer is gewijzigd)

www.positievenood.nl
Kunt u hen op een andere manier bijstaan?: 06-21676175 of: positievenood@gmail.com

Sarah Morton